# Yargıtay’dan çalışanların izin ücreti ile ilgili emsal karar

- Bağlantı: https://www.borsatek.com/yargitaydan-calisanlarin-izin-ucreti-ile-ilgili-emsal-karar-41380h/
- Yayımlanma: 2018-11-26T09:38:20+03:00
- Yazar: Murat Ali Oral

Kullanılmayan yıllık izinlerin ücrete dönüşmesiyle alakalı emsal nitelikteki karara
imza atan Yargıtay, yıllık izin ücretinin ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin
sona ermiş olmasının zorunlu olduğuna hükmetti. Yüksek mahkeme   yıllık izin ücretinin
fesihle muaccel olacağını,  ancak faiz için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesinin

gerektiğini hüküm altına aldı.

Milyonlarca çalışanı ilgilendiren karara konu olan olay İstanbul’da yaşandı. Bir
mağazada tezgahtar olarak çalışan işçi, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini
belirterek iş mahkemesine müracaat etti. Mağaza Müdürü tarafından şube değişikliği
yazısı imzalattırılmak istendiğini, yazıyı imzalamaması üzerin, ’O  zaman evine 
git’ denilmek suretiyle işten kovulduğunu ileri süren davacı işçi, kıdem tazminatı,
ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti 
alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti
alacağı, yıllık izin ücreti alacağını talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı
işveren, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını dile getirdi. Mahkeme, 
kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının kabulüne, yıllık izin ücreti ve genel tatil
ücreti alacağı talebinin kısmen kabulüne, davacının fazla mesai ücreti alacağı talebinin
reddine karar verdi. Kararı iki taraf avukatı da temyiz edince devreye Yargıtay 
9. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikte bir karara imza atan Daire, kullanılmayan
yıllık izin ücretlerinin ne zaman ödeneceğini de hüküm altına aldı.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 59’uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle
sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin
son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlandığı hatırlatıldı. Kararda şöyle denildi:“
Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu 
noktada,
sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren 
yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile
kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif 
edebilir. Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin
kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan
yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zaman aşımı da iş sözleşmesinin
feshinden itibaren işlemeye başlar. Kanunda, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi 
gereken izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Yasada, sözleşmenin
feshi anı yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi, bir başka anlatımla izin
ücretine hak kazanma zamanı olarak kabul edilmiştir. İş sözleşmesinin feshedildiği
tarihte izin ücreti muaccel olur, ancak faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca
temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacının hizmet süresi 4 yıl
9 ay olarak hesaplanmış olup, dosyaya sunulan yıllık izin defterinden davacının 
65 gün izin kullandığı anlaşılmakta olup, davacının hak ettiği yıllık izin ücreti
alacağının buna göre hesaplanması gerekirken, Mahkemece resen bulunan 187,29 TL’nin
nasıl hesaplandığı anlaşılamamıştır. Karar bu yönü ile de hatalıdır. Karar oy birliği
ile bozulmuştur.”