Dolar, İsrail ile Lübnan arasındaki ateşkesin yürürlüğe girmesi ve İran ile yeni müzakerelerin başlayabileceğine dair beklentilerin güvenli liman varlıklarına olan talebi azaltmasıyla üst üste ikinci haftayı da kayıpla kapatmaya hazırlanıyor.
Küresel piyasalarda risk iştahının toparlanmasıyla birlikte ABD doları, başlıca para birimleri karşısında ivme kaybederken yatırımcılar jeopolitik gerilimin düşmesine odaklandı. Lübnan ve İsrail arasında sağlanan 10 günlük ateşkesin perşembe günü yürürlüğe girmesinin ardından, ABD Başkanı Donald Trump’ın İran ile hafta sonu yeni bir görüşme yapılabileceğine dair açıklamaları piyasalarda iyimser bir hava yarattı.
ABD dolarının altı önemli para birimi karşısındaki değerini ölçen dolar endeksi, savaşın etkisiyle elde ettiği kazançların büyük kısmını geri vererek 98,235 seviyesinde dengelendi. Bu gelişme, yatırımcıların çatışma dönemlerinde sığındığı “güvenli liman” pozisyonlarını tasfiye etmeye başladığını gösteriyor.
Küresel piyasalarda risk iştahı ve döviz dengeleri
Asya seansındaki işlemlerde para birimleri dar bir bantta hareket ederken, Euro dolar karşısında 1,1782 seviyesinde yatay bir seyir izledi. Ortak para birimi Euro, bu gelişmeyle birlikte üst üste üçüncü haftalık kazancına doğru ilerliyor. İngiliz sterlini ise 1,3525 seviyesinden işlem görerek, İran ile yaşanan gerilim sürecindeki kayıplarını büyük ölçüde telafi etti.
Her iki para birimi de son yedi haftanın en yüksek seviyelerine yakın seyrederek piyasalardaki normalleşme sinyallerini teyit ediyor. Öte yandan, risk hassasiyeti yüksek olan Avustralya doları 0,7167 seviyesinde tutunarak dört yılın zirvesine yakın kalırken, Yeni Zelanda doları hafif bir gerilemeyle 0,5887 seviyesinden alıcı buldu.
Japon yeni karşısında ise dolar, 159,47 seviyesine sınırlı bir yükseliş kaydetti. Japonya Merkez Bankası (BoJ) Başkanı Kazuo Ueda’nın bu ayki faiz artırımına ilişkin net bir sinyal vermekten kaçınması, piyasalarda bankanın haziran ayına kadar bekleyeceği beklentisini güçlendirdi.
Piyasa uzmanları, mevcut durumu bir “konsolidasyon evresi” olarak nitelendiriyor. OCBC döviz stratejisti Sim Moh Siong, piyasaların hafta başında ateşkesin uzatılmasına dair iyimserliği zaten fiyatladığını belirterek, “Doların bundan sonraki yönünü tayin edebilmesi için yeni bir katalizöre ihtiyaç duyulacaktır; artık dolar için tek yönlü bir yükseliş trendinden bahsetmek zor” değerlendirmesinde bulundu.
Bu süreçte ABD ve İranlı müzakerecilerin kapsamlı bir barış anlaşması yerine, nükleer mesele gibi temel engeller baki kalsa da çatışmanın geri dönmesini engelleyecek geçici bir mutabakat üzerinde durmaları, diplomatik çözüm umutlarını diri tutan en önemli unsurlardan biri olarak görülüyor.
Merkez bankalarının enflasyon stratejisi ve gelecek beklentileri
Yatırımcılar, jeopolitik risklerin azalmasıyla birlikte dikkatlerini yeniden merkez bankalarının savaş kaynaklı enflasyon baskılarına vereceği tepkiye çevirdi. ABD hazine tahvili faizleri, yüksek petrol fiyatlarının enflasyon endişelerini canlı tutmasıyla yatay seyrini koruyor; iki yıllık tahvil faizi %3,78, 10 yıllık gösterge tahvil faizi ise %4,31 seviyelerinde bulunuyor.
Fed fon vadeli işlemleri, piyasaların Fed’in bu yıl faizleri değiştirmeyebileceği yönündeki beklentisini yansıtıyor. Bu durum, savaş öncesinde fiyatlanan iki faiz indirimi beklentisinden belirgin bir kopuşu ifade ediyor. G7 maliye bakanları ve merkez bankası başkanları ise Orta Doğu’daki çatışmanın yol açtığı enerji fiyatı ve arz şoklarından kaynaklanan ekonomik risklere karşı tetikte kalma kararı aldı.
Piyasalar açısından kısa vadede en kritik başlık, azalan savaş risklerinin ardından enflasyonun seyri ve istihdam piyasasının dayanıklılığı olmaya devam edecektir. ABD’de işsizlik maaşı başvurularının beklenenden fazla düşmesi, iş gücü piyasasının istikrarlı kaldığını gösterirken, bu durum Fed’e faiz oranlarını bir süre daha mevcut seviyelerde tutma alanı tanıyor. Ancak analistler, enerji maliyetli bir enflasyon artışına karşı agresif faiz artırımlarının büyüme üzerinde risk yaratabileceği konusunda uyarıyor. Önümüzdeki dönemde, İran ile yapılacak olası görüşmelerin sonuçları ve merkez bankalarının enflasyon verilerine dayalı kararları, doların küresel piyasalardaki gücünü belirleyen temel faktörler olacak.
