Altın piyasası ekonominin geleceğine yönelik bir gösterge olarak tahvil piyasasının yerini alıyor. Wall Street’in deneyimli finans uzmanları, tahvil piyasasının hükümet politikalarına ilişkin günlük bir referandum işlevi gördüğünü söylerdi. Ancak şimdi bu piyasa, rekabetle karşı karşıya. Vergiler, harcamalar ve geniş kapsamlı ekonomi politikalarına ilişkin kararlar, Hazine tahvillerinin fiyatlarına yansıdı ve anında getirilere dönüştü. Hükümetin borçlanma maliyetleri bu hareketlere göre değişti, bu da tahvil piyasasının politika değerlendirmesini göz ardı edilemez hale getirdi. Bu durum büyük ölçüde hâlâ geçerli olsa da son zamanlarda tahvil piyasasını denetleyenlerin etkisi önemli ölçüde azaldı. Bu gelişme, altın fiyatlarındaki yükselişin finansal piyasanın hassas bir barometresi haline gelmesine neden oldu.
Altın fiyatlarındaki yükseliş: küresel güvensizlik ve enflasyon
Bu yıl ons başına 3.500 doları aşarak rekor kıran altın fiyatları, şimdiye kadar yaklaşık %38 arttı. Bu yükseliş, ABD dolarının son 50 yılın en kötü ilk yarısını geçirmesiyle eş zamanlı olarak yaşandı. Dolar, küresel rakiplerine göre üç yılın en düşük seviyelerine yakın seyretti. Bank of America verilerine göre altın, ağustos ayında da en iyi performans gösteren varlık oldu.
Gümrük vergileriyle ilgili belirsizlik, enflasyonun kötüleştiğine işaret eden veriler ve Federal Rezerv Başkanı Lisa Cook’u görevden alma çabaları yatırımcıları tedirgin etti. Saxo Bank Emtia Stratejisi Başkanı Ole Hansen, altın fiyatlarındaki yükselişin yeniden artan faiz indirim beklentileri, Fed’in bağımsızlığına ilişkin endişeler ve küresel düzenin parçalanması gibi güçlü faktörlerin birleşimini yansıttığını belirtti.
Altın güvenli liman olmaya devam ediyor
Bir güvenli liman varlığı olarak altının bazı dezavantajları bulunuyor. Faiz getirmiyor, depolama maliyetleri var ve bazen nakde çevrilmesi zor olabiliyor. Ancak son dönemde piyasanın önemli makroekonomik gerilimlerini ifade etmede son derece faydalı oldu. Trump’ın gümrük vergileri hem büyüme beklentilerini zayıflattı hem de tüketici fiyatları üzerindeki baskıyı artırdı. Aynı zamanda, Fed’e yönelik saldırıları, uzun vadeli tahvilleri artan enflasyon risklerine maruz bırakan yapay olarak düşük faiz oranlarına yol açtı.
Bu durum, birçok yatırımcı için uzun vadeli tahvillerin artık güvenli bir sığınak işlevi görmemesine neden oldu. Hansen, kısıtlı arz beklentileriyle desteklenen gümüş ve platin gibi diğer somut varlıklarla birlikte, altının güvenli liman talebinden daha büyük bir pay almasının yolunu açtığını ifade etti. Gümüş fiyatları da bu hafta 2011’den bu yana ilk kez ons başına 40 doları aşarak Çarşamba günü geç saatlerde 41,46 dolar seviyesinde işlem gördü. Metalin yıl başından bu yana kaydettiği artış yaklaşık %42’ye ulaştı.
Merkez bankalarının altın alımları ve değişen dengeler
Sarı metal, merkez bankalarının alımlarından da rüzgâr aldı. Bu alımlar, Çin’in döviz rezervlerini ABD dolarından uzaklaştırma çabalarıyla hızlandı ve son üç yılda rekor bir artış gösterdi. Reuters’ın hesaplamalarına göre, Çin Halk Bankası bu yıl rezervlerine 21 metrik ton altın ekledi ve toplam rezervini 2.300 tonun biraz üzerine çıkardı.
Gümrük vergileri de küresel ticareti yavaşlattı. Yabancı ülkeler normalde ABD’ye mal satarak kazandıkları dolarları elde edemedi. Bu dolarlar genellikle ABD Hazine tahvillerine yatırılıyordu, ancak bu süreç artık sona eriyor gibi görünüyor. Crescat Capital’in makro stratejisti Otavio Costa, küresel merkez bankalarının altın rezervlerinin toplam rezervlerinin %27’sini oluşturduğunu ve bunun yaklaşık 30 yılın en yüksek seviyesi olduğunu belirtti. Bu arada, yabancıların ABD Hazine tahvillerindeki varlıkları %23 civarına düşerek 2008-2009 finans krizinden bu yana en düşük seviyeye geriledi.
Yapay zeka yatırım patlaması sayesinde hisse senetleri tüm zamanların en yüksek seviyelerini görmeye devam ederken, şaşırtıcı düzeydeki kamu borcu veya siyasetin etkisi altına girme riski gibi uzun vadeli zorluklara odaklanmak zorlaştı. Altının son dönemdeki yükselişi ve yansıttığı sinyaller, sadece bir enflasyon uyarısı olarak görülmemeli. Bu yükseliş, doların uzun vadeli değeri hakkında şüphelerin artmasıyla birlikte, ABD’nin finansal sistemin merkezindeki rolünü kaybetme riskiyle karşı karşıya olduğunun bir işaretiydi.
